Net als in het bedrijfsleven bestaan er binnen martial arts organisaties ook verschillende functies, te weten leerling “Jeja (제자)”, instructeur “Sabom-nim (사범님)”, meester “Kwanjang-nim (관장님)” en grootmeester “Chongsa-nim (정사님)”. Het belangrijkste verschil tussen een meester en een instructeur in de martial arts zit in de graad van ervaring, de rol binnen de vechtkunst en de diepte van de kennis.

Hier is een overzicht van de verschillen:

Kenmerk	Instructeur	Meester
Definitie	Een leraar die de technieken overbrengt en lessen verzorgt.	Een titel die wordt toegekend na decennia van toewijding en diepgaand begrip.
Focus	Praktische vaardigheden, conditie en basistechnieken aanleren.	Filosofie, de diepere betekenis van de kunst en het opleiden van nieuwe leraren.
Ervaring	Vaak een zwarte band (bijv. 1e t/m 3e dan), soms lager voor assistenten.	Hoge zwarte band (meestal vanaf de 4e, 5e of 6e dan, afhankelijk van de stijl).
Autoriteit	Mag lesgeven en examens afnemen tot een bepaald niveau.	Mag zelfstandig nieuwe graden toekennen en vertegenwoordigt vaak de stijl.

De Instructeur: De trainer op de mat

Een instructeur is de persoon die de dagelijkse lessen leidt. Zij focussen zich op het overbrengen van de fysieke technieken, vormen (kata’s) en wedstrijdstrategieën. Een instructeur is een bekwame beoefenaar die de vaardigheden heeft om anderen te coachen, maar bevindt zich vaak zelf nog op een pad van actieve persoonlijke groei binnen de vechtsport.

De Meester: De bewaker van de traditie

Een meester heeft zich de fysieke technieken meester gemaakt en kijkt verder dan het fysieke aspect alleen. Deze titel wordt vaak pas na 15 tot 20 jaar (of langer) intensieve training toegekend door een hogere raad of een eigen meester. Een meester houdt zich bezig met de filosofie, de geschiedenis en de mentale en spirituele ontwikkeling van de leerlingen. Zij creëren vaak hun eigen methodes en zijn de ‘grootouders’ van een sportschool of organisatie.